تا چندی پیش، آمار دقیقی درباره میزان کمبود فعالیتهای جسمانی بچه‌ها وجود نداشت، اما خبری که اخیراً منتشر شده همه را شوکه کرد: «تنها ۱۱ درصد دختر‌ بچه‌های پنج الی هشت ساله و ۴۲ درصد پسربچه‌ها به اندازه کافی فعالیت و  ورزش می‌کنند...» علت آن دقیقاً معلوم نیست اما دکتر «مارج اسنیدر» موسس ورزش بانوان در نیویورک می‌گوید، بخشی از کم فعالیتی دختر بچه‌ها به این دلیل است که آنها نسبت به پسر بچه‌ها فرصت و موقعیت کمتری برای انجام فعالیتهای جسمانی دارند. ضمن آنکه آنها کمتر از پسرها مورد تشویق  اطرافیان قرار می‌گیرند و متعاقب آن از اعتماد به نفس کمتری – برای خودی نشان دادن – برخوردارند. بنابراین بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید، ترغیب دخترتان به انجام فعالیتهای سالم ورزشی است تا هم شیوه‌های سالم زیستن را بیاموزد و هم در مسابقات ورزشی سالهای بعد دوران مدرسه موفقیت کسب کند.
شیوه‌های موثر
راه را نشان دهید. آن طور که «اسنیدر» می‌گوید، وقتی پای آموزش ورزش به میان می‌آید، مادران گاهی اوقات کمال‌گرا می‌شوند و به عنوان مثال می‌گویند: «من بلد نیستم بسکتبال یا فوتبال بازی کنم، بنابراین نمی‌توانم به دخترم ورزش یاد بدهم.» قرار نیست هر پدر و مادری بازیکن سوپراستار یا در تیمی عضو باشد، کافی است ساعتی از روز را به ورزش اختصاص دهید و همراه کودکتان به توپ ضربه بزنید. کسی از شما انتظار یک بازیکن حرفه‌ای بودن را ندارد.  
انواع ورزشها را معرفی کنید. مطالعات نشان داده که دخترها دیرتر وارد کلاس ورزش شده و زودتر هم خارج می‌شوند، بنابراین فرصت کمتری وجود دارد تا بتوان آنها را به طور موثر در فعالیتهای ورزشی دخالت داد و رویشان حساب کرد. بهترین کار این است که کودکتان را با چند نوع ورزش مختلف آشنا کنید تا به یکی از آنها علاقه‌مند شود. اگر می‌توانید هفته‌ای دو – سه بار به استخر یا کلاس ورزش و... بروید، این کار را انجام دهید تا کودکتان با این شیوه خو بگیرد.
گوش به زنگ باشید. بچه‌ها تشویق کردن را دوست دارند و همین کار می‌تواند روحیه ورزشی آنها را بالا ببرد. از این رو دخترتان را به مسابقات تیمی بانوان ببرید تا انگیزه‌اش را ترغیب کنید.