خردسالان و بچه‌های پیش‌دبستانی غالباً به دیگران ضربه می‌زنند یا آنها را هل می‌دهند، صرفاً به این دلیل که دایره لغاتشان محدود است و برای برقراری ارتباط گسترده‌تر با اطرافیان، بیشتر از دستهایشان استفاده می‌کنند و سعی می‌کنند با این کار توجه دیگران را جلب کنند. حال برای آنکه این واکنش غیرمنتظره و ناخوشایند را از همان ابتدا کنترل کنید، شیوه‌های زیر را به کار برید:
* دقت کنید کودکتان کی می‌خواهد کسی را هل بدهد یا ضربه بزند. بدین ترتیب به موقع می‌توانید او را مهار کنید. اگر دیدید اواخر روز بدعنق و عصبی است، سعی کنید وسط روز بخوابانیدش تا عصرها خلق بهتری داشته باشد.
* هنگام بازی، وقتی دیدید می‌خواهد به خاطر تصاحب یک اسباب‌بازی به همبازی‌اش حمله کند، سریع مداخله کرده و با گفتن این جملات آرامش کنید: «ما به دیگران ضربه نمی‌زنیم. اگر آن اسباب‌بازی را می‌خواهی باید صبر کنی تا نوبتت شود...»
* جایگزین معرفی کنید. اگر کودکتان ذاتاً ستیزه‌جوست، انرژی او را به سوی فعالیتهای پرتحرک سوق دهید تا کم‌کم آرام شود. فعالیتهایی مثل ژیمناستیک و یا پرتاب توپ.
* یک جدول بکشید و اسمش را «جدول آرامش» بگذارید، بعد به کودکتان بگویید هر روزی که کسی را هل نمی‌دهد، یک صورت خندان در یکی از خانه‌های جدول می‌کشید. وقتی ۱۰ تا از این خانه‌ها پر شد، او یک جایزه ویژه خواهد داشت.
* کودکتان را به عذرخواهی تشویق کنید. این شیوه به او یاد می‌دهد که ضربه زدن کار اشتباهی است و در قبالش باید معذرت خواست.
* اگر فکر می‌کنید کودکتان باید توبیخ شود، این کار را طوری انجام دهید که مستقیماً به خود عمل انجام شده مربوط باشد. مثلاً به کودکتان بگویید اگر با همبازی‌اش رفتار خوبی نداشته باشد، حق بازی کردن با او را از دست خواهد داد. اگر توجهی نکرد، بازی را برای مدتی متوقف کنید.
* مهمتر از همه اینکه... هرگز رفتار پرخاشگرانه کودکتان را با گفتن جملاتی نظیر: «خب، پسر است، کاری‌اش نمی‌شود کرد...» توجیه نکنید. جنسیت دلیل موجهی برای رفتارهای ستیزه‌جویانه نیست. پسرها هم باید مهربانی و عطوفت را یاد بگیرند.